Ciasto karpatka z pysznym kremem budyniowym z żółtkami

Karpatka to prawdziwa legenda polskich cukierni, a aromat świeżo upieczonego ciasta parzonego natychmiast przywołuje wspomnienia beztroskich niedziel i rodzinnych uroczystości. Jej spektakularny wygląd, przypominający pokryte śniegiem wierzchołki górskich pasm, przykuwa wzrok jeszcze zanim pierwszy kawałek trafi na talerz. Pod cienką warstwą cukru pudru kryje się delikatne, lekko chrupiące ciasto ptysiowe, które podczas pieczenia wznosi się niczym skaliste szczyty. Jednak to krem budyniowy z dodatkiem żółtek jest tu prawdziwą gwiazdą – aksamitny, lśniący, głęboko waniliowy i stabilny. Żółtka sprawiają, że ma naturalny, maślany kolor, a równowaga pomiędzy słodyczą a subtelną słonością masła wprost rozpieszcza podniebienie. Choć lista kroków może wydawać się długa, gwarantuję, że całość jest prostsza, niż wygląda. Kluczem do sukcesu jest cierpliwość: nie otwieraj piekarnika podczas pieczenia oraz dokładnie wystudź krem przed połączeniem z masłem. Dzięki temu unikniesz zakalca i zważonego nadzienia. Ta receptura została wielokrotnie przetestowana i zawsze udaje się zarówno na święta, jak i w zwykły weekend, gdy mamy ochotę na coś wyjątkowego. Spróbuj przygotować karpatkę według tego przepisu, a przekonasz się, jak wiele radości daje obserwowanie, jak ciasto rośnie, a krem gładko rozpływa się na języku. Połączenie prostych składników zamienia się w deser, który wnosi odrobinę magii do codzienności. A kiedy usłyszysz zachwycone „mniam” przy stole, poczujesz dumę, że własnymi rękami stworzyłeś klasyk, którego smak zostaje w pamięci na długo. Nie zwlekaj, włącz piekarnik, wyciągnij rondel i pozwól, by w Twojej kuchni wyrosły najsłodsze Karpaty!

• Rozgrzej piekarnik do 200 °C – góra/dół, bez termoobiegu. W rondelku zagotuj wodę z masłem i szczyptą soli. Gdy tłuszcz się rozpuści, wsyp mąkę jednym ruchem i energicznie mieszaj drewnianą łyżką, aż masa odstanie od ścianek i utworzy jednolitą kulę. Podgrzewaj jeszcze minutę, aby odparować nadmiar wilgoci.
• Przełóż ciasto do misy miksera i odstaw na 5 minut, by nieco przestygło. Następnie wbijaj po jednym jajku, każdorazowo miksując do pełnego połączenia. Powinna powstać gęsta, lśniąca masa, powoli spływająca z łopatki.
• Dwie jednakowe blachy o wymiarach około 24×35 cm wyłóż papierem do pieczenia. Rozdziel ciasto na pół i rozsmaruj w formach, starając się tworzyć nieregularne fale, które po upieczeniu utworzą charakterystyczne „karpatkowe” szczyty. Piecz pierwszy blat 20 minut, następnie drugi. Nie otwieraj drzwi piekarnika, inaczej ciasto opadnie.
• Upieczone ptysiowe blaty wystudź całkowicie na kratce. W międzyczasie przygotuj budyń. W 100 ml mleka rozprowadź mąkę pszenną i ziemniaczaną oraz żółtka, mieszając na gładką zawiesinę bez grudek.
• Pozostałe 400 ml mleka zagotuj z cukrem i ekstraktem waniliowym. Gdy zacznie wrzeć, wlej mieszankę z żółtkami, cały czas mieszając rózgą. Gotuj 2–3 minuty, aż budyń zgęstnieje i zabulgocze. Przełóż do miski, przykryj folią spożywczą tak, by dotykała powierzchni, i wystudź do temperatury pokojowej.
• Masło utrzyj mikserem na jasną, puszystą masę. Dodawaj po łyżce zimnego budyniu, miksując na średnich obrotach, aż krem będzie jedwabisty i stabilny. Jeśli krem wyda się zbyt miękki, schłódź go 10 minut w lodówce.
• Na paterze ułóż pierwszy blat ciasta ptysiowego spodem do dołu. Wyłóż cały krem, równomiernie rozprowadź i przykryj drugim blatem – tym razem odwróconym, aby pagórki były skierowane ku górze. Delikatnie dociśnij brzegi, nie zgniatając gór.
• Schładzaj karpatkę minimum 3 godziny, aby krem stężał, a smaki się przegryzły. Przed podaniem oprósz wierzch grubą warstwą cukru pudru, imitując śnieg na górskich szczytach. Krojąc, używaj ostrego, ząbkowanego noża nagrzanego w gorącej wodzie, aby uzyskać równe porcje.
• Przechowuj w lodówce do 3 dni, przykrytą folią spożywczą, by ciasto nie chłonęło zapachów. Ciasto ptysiowe pozostaje wtedy lekkie, a krem zachowuje gładkość i świeżość.
• Opcjonalnie do kremu możesz dodać łyżkę likieru advocaat dla głębszego aromatu lub garść karmelizowanych migdałów między warstwy, aby zaskoczyć chrupiącym akcentem.